Vaak wordt gedacht dat een vrouw verantwoordelijk hoort te zijn voor anticonceptie, omdat zij grotere gevolgen zou ondervinden van een ongeplande zwangerschap. Toch blijken mannen vragende partij naar alternatieven die hen meer keuze, controle en gedeelde verantwoordelijkheid kunnen geven.
Momenteel hebben mannen niet veel andere opties voor geboortebeperking dan terugtrekken, een condoom of een vasectomie. Er wordt onderzoek gedaan naar alternatieven. Alleen verlopen die onderzoeken moeizaam door een gebrek aan interesse, en dus aan financiering, vanuit de farmaceutische industrie. Toch lopen er al klinische tests met gels, injecties en tabletten, zowel hormonaal als niet-hormonaal. Die kunnen de zaadproductie (zoals YCT529), zaadlozing (zoals Plan A) of zaadfuncties blokkeren.
Het voordeel van zulke middelen is dat de werkzaamheid ervan makkelijk te testen is. Maar de onderzoeken botsen op een paar obstakels naast onderfinanciering. Waar een vrouw één eicel per cyclus aanmaakt, maakt een man miljoenen zaadcellen per zaadlozing aan. Biologisch gezien zijn die dus moeilijker te controleren. Omdat de aanmaak van zaadcellen tot de zaadlozing meerdere weken duurt, werken bepaalde middelen pas op de langere termijn. En alleen als ze trouw ingenomen worden. Ten slotte heerst er bezorgdheid over de mogelijkheid bijwerkingen zoals een verlaagd libido. Bijwerkingen waar vrouwen ook mee worden geconfronteerd, dus.

Daar heb ik wel iets over te zeggen!